أى فؤاد عليك ما احترقا * و أى دمع عليك ما اندفقا يا راحلا و الكمال يتبعه * ما أنت الا الهلال قد محقا بكى عليك القريض منفجعا * و انفجع الفضل فيك محترقا « 1 »

--> ( 1 ) مخفى نماند كه تمام اين شرح حال منحصرا مأخوذ از « اعيان الشيعة » مىباشد باختصار ، و ديگر از مآخذ ترجمه سيد جعفر حلى « نقباء البشر : 288 » است كه يك صفحه تمام نوشته و در آنجا گويد كه وى را در نجف دو برادر بود سيد على و سيد يحيى كه با هم دروس مقدماتى و سطوح را خواندند و برادر ديگرشان سيد صالح از فقها و شاگرد آخوند خراسانى بود و در 1345 وفات يافت . و نيز گويد كه سيد جعفر در وادى السلام نزديك مقام حضرت مهدى ( عجل اللّه فرجه ) پهلوى قبر پدرش به خاك رفت ، انتهى . و جاى تعجب است كه صاحب نقبا چگونه در اينجا يادى از برادر فاضل ديگرشان سيد هاشم ننموده با اينكه خود در « الذريعة 12 : 151 » فرمايد : « سحر بابل و سجع البلابل ، يا تراجم الاعيان و الافاضل . ديوان اشعار سيد جعفر حلى . . . است كه برادر فاضلش سيد هاشم آن را مرتب نموده و مرحوم شيخ محمد حسين كاشف الغطا ( متوفى 1374 ) مباشر طبع آن گرديد و شرح احوال ممدوحان سيد را بدان افزود و بالاخره كتاب در 23 باب طى 466 صفحه بسال 1331 در مطبعه عرفان صيدا بطبع رسيد » انتهى . و نيز ناگفته نماند كه اين كتاب نفيس و پرفايده بار ديگر در حدود سال 1393 به صورت افست چاپ و منتشر گرديد . م .